Drużyny muszą liczyć co najmniej trzech zawodników w tym co najmniej jedną zawodniczkę.  Zawody przewidują trzy konkurencje :

• statyka
• dynamika w płetwach
• dynamika bez płetw

Oficjalna strona zawodów http://rybnik.free-diving.pl/. W tym roku Freediving Team Warszawa nie wystawi swojej drużyny.  Przy okazji pozdrawiamy wszystkich zawodników i zapraszamy na imprezę.

Poniżej relacja Emilii .

Choć minął już tydzień od Barbórkowego Pucharu Śląska we Freedivingu w Rybniku, to emocje nadal bardzo żywe! Zawody odbyły się 4-5 grudnia 2010 tym razem na Śląsku. Oczywiście nie mogło tam zabraknąć – choć nie w pełnym składzie, ale za to z debiutantami – warszawskiej ekipy! Organizacją zawodów z wielkim powodzeniem zajęło się Stowarzyszenie Freediving Poland z Radkiem Gacą na czele. Zawody odbyły się w nowej, nie praktykowanej dotychczas w Polsce klasyfikacji: nie tylko jak dotychczas indywidualnej, ale również i drużynowej. Taka formuła zawodów miała na celu  promowanie freedivingu wśród kobiet, dlatego każda drużyna składająca się z 3 osób, w swym gronie powinna była mieć co najmniej jedną freediverkę. Póki co, proporcje zawodników i zawodniczek kształtowały się na poziomie 3:1.

Podobnie jak ostatnie zawody organizowane w marcu 2010 w Józefowie, te Barbórkowe również przyciągnęły zawodników spoza Polski. Pojawiła się bardzo silna ekipa z Chorwacji, i Niemiec, był również zawodnik z Ukrainy. Niestety śnieżyca i mróz uniemożliwiły dotarcie do Rybnika ekipom z Czech i Austrii oraz zawodnikom z Grecji, którzy wcześniej zadeklarowali swoją obecność.

Zawody odbywały się w 3 konkurencjach: statyka (STA), dynamika w płetwach (DYN) – obie dyscypliny rozgrywane w sobotę oraz w niedzielę dynamika bez płetw (DNF).

Dla mnie – ponieważ freediving dopiero poznaję i trenuję od niedawna – wszystko było dość nowe i chłonęłam atmosferę zawodów z wielkim zaciekawieniem. Takie też było moje zamierzenie – obserwacja na czym właściwie one polegają i w jaki sposób przygotowują się i jak startują zawodnicy. W rezultacie jednak, trochę dzięki podstępowi i namowom teamowych dziewczyn, które zadeklarowały mój udział – Oli Sulkiewicz i Kasi Talagi postanowiłam wystartować.  Założenie: żadnej presji, jedynie „feel free”. Wskazówki Oli „pływamy tak, żeby sprawiało nam to przyjemność” przekonały mnie ostatecznie. Kasia, podobnie jak ja również była debiutantką na zawodach i jest „nowym nabytkiem” FTW, a już osiąga świetne wyniki!

W zawodach wzięło udział kilka drużyn. W relacji w większości skupię się na zawodnikach z naszej warszawskiej sekcji. Startowaliśmy w 3 drużynach w następującym składzie:

• Freediving Team Warsaw (FTW):  od lewej str. Bartek Janiszewski, Kasia Talaga i Marcin Niedzielski,

• Sexy Flexy Jana Strain Fan Club: Michał Mrozowski, Ola Sulkiewicz, i Mateusz Malina (na co dzień trenuje w Krakowie),

• oraz na dowód jedności wśród freediverów – dołączyłam do drużyny Wojtka Marcisza i Maćka Muszyńskiego Freediving Kraków.

Do statyki startowaliśmy kolejno, wedle zadeklarowanych wcześniej czasów. Dla mnie to znów obszar, który „zgłębiam”, i w którym nie znam do końca moich możliwości. Zadeklarowałam 1 minutę startując równolegle z Olą. Trochę przegapiłam czas na przygotowanie i od razu, po jednej tylko próbie rozgrzewkowej, nieco spięta kładę głowę na wodzie. Dokładnie pamiętam, jak od razu zsunął mi się pożyczony od Kasi klip na nos, „dudnienie” serca przez pierwszą minutę i wczesne kontrakcje. Tłumaczę sobie, że to dobrze, bo „ wcześnie uruchamia się odruch nurkowy”, że muszę się rozluźnić, by nie marnować tlenu; i że mój mózg ma się całkiem dobrze i nie zabijam komórek mózgowych! ;) Nie było ważne, ile czasu już upłynęło, odliczałam sekwencje po 10 sekund. No tak, pora się wynurzyć, ale jaka jest kolejność procedury? Muszę pomyśleć…;) Słyszę głos „wyciągaj ją!” kierowany do asekurującego mnie Wojtka Marcisza. Trochę mnie to rozzłościło i zamiast sygnału potwierdzającego, że wszystko OK palcem wskazującym miałam ochotę pokazać.. inny palec ;) To była dla mnie próba wiary we własne możliwości. Uwierzyłam. I oto mój życiowy wynik: 4:18.  Jak na 3- cią w życiu próbę statyki, to całkiem nieźle :) !

Najlepszy wynik osiągnęła faworytka zawodów Dajana Zoretic – 5:20.

W statyce mężczyzn wyniki były imponujące – zwyciężył Goran Colak z rezultatem 8:02. Dobrze pamiętam czas „występu” Mateusza Maliny i Michała Mrozowskiego – nagrywając film wideo, bałam się, że wyczerpie mi się bateria w kamerze!  Chłopaków asekurowała Ola, wykonując uzgodnione wcześniej procedury – zdjęcie kaptura Mateuszowi, odliczanie czasu we wskazanych przez chłopaków momentach.

Michał i Mateusz, podobnie jak startujący nieco wcześniej Bartek i Marcin dostali białe kartki. Szczególnie Marcin pilnował się przy prawidłowym wykonaniu procedury, mając doświadczenia „czerwonej kartki” przy okazji poprzednich zawodów. Teraz bardzo wyraźnie oddzielał wszystkie znaki.

Po statyce było trochę czasu na odpoczynek. Basen zamienił się w noclegownię. Sposoby na relaks podobne – spanie, delikatne rozciąganie mięśni, słuchanie muzyki, herbata z miodem, jeszcze inni zupka ;)

Tempo znów się spowolniło. Puls też powinien. Teoretycznie. Emocji jednak nie dało się tak łatwo opanować.

Po chwili relaksu nowe wyzwanie: dynamika w płetwach.  W naszej ekipie żadnych czerwonych kartek i świetny wynik Kasi – pierwszy występ na zawodach, niewiele treningów i 100 m w płetwach. Kasia ma potencjał!

Oczywiście naszą liderką była Ola ze swoimi 113 metrami. Szkoda, że mały błąd przy odbiciu pozbawił ją 5 punktów. Ola nie miała łatwego zadania ze względu na zadeklarowane wyniki. Tak wysoko jak jej możliwości, tak wysoko miała postawioną poprzeczkę. Ekipa się nie zawiodła. Bardzo ładnie popłynął w monopłetwie Marcin Niedzielski. Spokojnie, z koncentracją, na pełnym luzie popłynął 116 metrów!

Tuż za Marcinem startował Bartek Janiszewski. Mimo dużej przerwy w treningach i w zasadzie braku przygotowań do zawodów wykonał „czystą” setkę żałując później, że nie podjął się odbicia od kolejnej ściany.

Jako ciekawostkę – ci którzy trochę znają już Michała nie zdziwią się wcale – podam, że nasz teamowy kolega nie przełamał swoich oporów co do czegokolwiek na stopach i DYN też popłynął na bosaka z miłym dla oka wynikiem 150 m. Warto wspomnieć o dobrym wyniku Roberta Cetlera 175 m, który depcze po piętach Goranowi Colakowi. Co prawda nie był on taki jak w Józefowie (200m) gdzie Ceti ustanowił rekord w DYN, jednakże Robert zaskoczy wszystkich w DNF. Dynamika w wykonaniu Gorana i jego bezproblemowe 200 m była niewątpliwe wisienką na torcie wieńczącą piękny sobotni dzień zawodów.

Nie tyle samo 200 metrów ale pozdrowienie, które wykonał do kamerzysty pod wodą na koniec występu wzbudziło falę emocji! Ten człowiek chyba urodził się w wodzie i wyglądało na to, że czuje się w niej tak samo dobrze jak na powierzchni! Można by się zastanawiać, czy nie wykształcił sobie skrzeli…

Kolejny dzień zmagań freediverów – niedziela odbył się pod znakiem DNF i kilku niewątpliwych spektakli, jakie zafundowali nam mężczyźni. Po pierwsze: Robert Cetler bez większego trudu ustanowił nowy rekord Polski: 163 m, tym samym stawiając poprzeczkę startującym tuż po nim Mateuszowi Malinie i Michałowi Mrozowskiemu. Ci dwaj, płynęli w tym samym czasie na równoległych torach.  Zbieg okoliczności? Emocje były ogromne! Michał dzielnie bronił swojego tytułu. Czy padnie nowy rekord? Michał płynął nieco wolniej od Mateusza, obaj zbliżali się do 160 m! Pierwszy, na 161 m wynurzył się Michał, ale tracąc koordynację zaliczył dość widowiskowy blackout. Mateusz, pojawił się na 166 m, jednak dwukrotnie pokazał znak „I am OK.”, zanurzył też drogi oddechowe w trakcie procedury. Chwila napięcia. Spojrzenia z jednego toru na drugi. Emocje, emocje i jeszcze raz emocje…..Werdykt sędziów: dwie czerwone karki! Próby niezaliczone. Jakaż szkoda! Znacznie zaniżyło to wyniki klasyfikacji generalnej!

W DNF świetnie technicznie popłynął natomiast Bartek. Podczas występu Bartka na powierzchni słychać było komentarze, że elegancja i symetria ruchów Bartka bez dwóch zdań robi wrażenie. Bartek i Marcin dogadali się chyba w metrażu, bo zrobili prawie ten sam wynik z różnica 1 metra na korzyść Marcina :)

W klasyfikacji ogólnej, Goran Colak był zwycięzcą, ale myślę, że nie może spać spokojnie, bowiem „nasi” chłopcy depczą mu po piętach! W drużynowej team Sexi Flexi zajął 3 miejsce, FTW miejsce 4, a nasz krakowsko-warszawski zespół 9.

Spójrzcie tylko na rezultaty:

http://rybnik.free-diving.pl/international-silesian-freediving-cup-results.xls

Wszystko co dobre, szybko się kończy…i tak niedzielnym popołudniem wszyscy ruszyli w drogę powrotną na „swoje” baseny, szlifować formę na marcowe Mistrzostwa Polski we Wrocławiu. Wcześniej jednak były miłe chwile wręczenia nagród, oklaski, wspólne zdjęcia i serdeczne pożegnania.

Wiem jednak, że wielu freediverów będzie płynąć coraz to dalej i dalej, by czuć się „free”, niekoniecznie mając chęć na rywalizację. Wielu winnych, jak ja, mają jeszcze długą drogę przed sobą, aby pracować nad techniką i wytrzymałością. Dla mnie, zawody były przede wszystkim przekroczeniem własnych barier. Ale  rozbudziły też apetyt na to, by je przesuwać.

Rewelacyjna atmosfera, świetna organizacja; wszystko dopięte na ostatni guzik, niezapomniane wspomnienia, czysta woda. A przede wszystkim szansa na poczucie „free”. Czegoż więcej można sobie życzyć?

Emilia Biała

• Czym różnią się nadchodzące zawody od poprzednich. Co je wyróżnia ?

Obecne zawody są pierwszymi w Polsce zawodami rozgrywanymi nie tylko w klasyfikacji indywidualnej, ale również drużynowej no i są to pierwsze zawody posiadające AIDA Word Rekord Status.

• Zawody drużynowe to nowość jeśli chodzi o Basenowe Mistrzostwa skąd wziął się pomysł na ich rozegranie ?

Pomysł na zorganizowanie zawodów drużynowych zrodził się chyba w zeszłym roku pod wpływem głosów zawodników z poszczególnych ośrodków w których w Polsce lokalnie rozwija się freediving, chcących spróbować swoich sił również w takiej klasyfikacji.

• Czy są jakieś ograniczenia co do ilości osób w drużynie, jakie są wymagania ?

Drużyny składają się z trzech osób w tym co najmniej jednej zawodniczki. Taki skład drużyn związany jest z promocją sportowego feedivingu wśród Pań. Jak widać koncepcja ta w znacznej mierze się sprawdziła i na liście startowej trzynaście freediverek w tym trzy koleżanki z Polski startujące po raz pierwszy w zawodach basenowych.

• Jak wygląda punktacja drużynowa? Co w przypadku jeśli ktoś nie ma drużyny?

Punktacja drużyny jest sumą punktów z występów poszczególnych zawodników zgodnie z regulaminem AIDA. Jak już wspomniałem zawody oprócz klasyfikacji drużynowej posiadają również klasyfikacje indywidualną tak więc osoba bez drużyny będzie ujęta tylko w niej.

• Jaki team jest twoim faworytem a kto tzw. ” czarnym koniem ” ?

Na liście mamy co najmniej cztery – pięć bardzo mocnych teamów. Który z nich okaże się najlepszy zobaczymy. Trzeba pamiętać, jak już wspomniałem, że punktacja drużyny to suma punktów ze startów wszystkich członków teamu. Tu może dojść do niespodzianek, może się też okazać, że poszczególni zawodnicy bardziej stawiają na wynik indywidualny niż drużynowy.

• Rejestracja zawodników została zamknięta 20 listopada. Widać, że zapisy cieszyły się dużym zainteresowaniem. Czy mieliście jakieś problemy z organizacją tak dużej imprezy ?

Tak faktycznie zainteresowanie imprezą przerosło trochę nasze plany. To bardzo cieszy zwłaszcza, że na liście startowej znalazło się wielu zawodników z zagranicy ( w sumie zawodnicy z siedmiu krajów ) w tym ścisła światowa i polska czołówka. W sumie z planowanej wstępnie imprezy promocyjnej zrobiły się jedne z najlepiej obsadzonych i największych zawodów basenowych rozgrywanych w tym roku w Europie. Na obecnym etapie impreza wydaje się być przygotowana bardzo dobrze, co jest wielką i osobistą zasługą kolegi Marka Bugli z Centrum Nurkowego „Rafa”, który jest jednym z jej głównych inspiratorów i organizatorów.

• Mimo, iż rejestracja jest już niemożliwa, jak zachęciłbyś freediverów oraz publiczność do obejrzenia zawodów.

Jak już wspomniałem zawody zgromadziły na starcie naprawdę doskonałych reprezentantów. Obejrzenie ich na żywo, nie tylko samych prób ale również procesu przygotowań, wydaje się bezcenne dla każdego kto myśli o sportowym ale też rekreacyjnym freedivingu.

• Kiedy i gdzie możemy zobaczyć następne zawody basenowe, są już jakieś plany ?

Następne zawody basenowe którymi będą Basenowe Mistrzostwa Polski we Freedivingu odbędą się w okolicach marca 2011 roku we Wrocławiu. Wszelkie szczegóły na temat tej imprezy już wkrótce.

]]> http://freediving-warszawa.pl/puchar-slaska-we-freedivingu-wywiad-z-prezesem-freediving-poland/feed/ 3 http://freediving-warszawa.pl/magazyn-nurkowanie-w-wersji-elektronicznej/ http://freediving-warszawa.pl/magazyn-nurkowanie-w-wersji-elektronicznej/#comments Thu, 04 Nov 2010 08:01:59 +0000 apneus http://freediving-warszawa.pl/?p=2109 Magazyn nurkowanie to ogólnopolski  miesięcznik o tematyce nurkowej.  Teraz dostępny za darmo w wersji elektronicznej, którą wzbogacono o filmy, linki do stron prezentacje itp.  W Magazynie Nurkowanie wielokrotnie mogliśmy przeczytać relacje z zawodów Freedivingowych, gdzie między innymi pisano o naszych koleżankach i kolegach z Freediving Team Warszawa.  W ostatnim numerze 10/2010 możemy znaleźć  również relację z zawodów w Łowiectwie Podwodnym.

Magazyn w wersji elektronicznej dostępny jest pod adresem:

http://www.magazyn-nurkowanie.pl/
http://magazynnurkowanie.pl/user_files/pdf/new.pdf ( wersja .pdf )

]]> http://freediving-warszawa.pl/magazyn-nurkowanie-w-wersji-elektronicznej/feed/ 0 http://freediving-warszawa.pl/trenuj-z-freediving-team-warszawa-sezon-20102011/ http://freediving-warszawa.pl/trenuj-z-freediving-team-warszawa-sezon-20102011/#comments Thu, 14 Oct 2010 09:52:17 +0000 apneus http://freediving-warszawa.pl/?p=2064

SEZON TRENINGÓW 2010/2011 JUŻ OTWARTY!

Przyłącz się do nas!

Treningi w stowarzyszeniu Freediving Team Warszawa mają wiele zalet:

• Organizują i nadają rytm treningom każdego freedivera,
• Dają możliwość trenowania wraz z doświadczonymi freediverami, dzięki czemu masz szansę poprawić swoje błędy,
• Zapewniają bezpieczeństwo! Nie trenujesz sam – asekurujemy się nawzajem,
• Dają szansę osobistej wymiany doświadczeń i nawiązania kontaktów

Każdy WTOREK od godz. 19.30 do 21.00

Spotykamy się co tydzień w Warszawskim Ośrodku Sportowym Inflancka, blisko CH Arkadia- www.inflancka.waw.pl. Basen o wymiarach olimpijskich w przystępnej cenie .
Każde spotkanie poświęcamy na trening „na mokro”. Przebiegają one mniej więcej według następującego schematu:

• rozgrzewka i relaksacja,
• próba dynamiki (DYN i DNF),
• trening cardio,
• doskonalenie techniki (DYN i DNF),
• rozciąganie.
  

- 2 x wykłady – poniedziałki godz. 19:30 – 21:30  (łącznie 4 godz. zegarowe)
- 6 x czwartki  -basen godz. 19:45-22:00 (łącznie 12 godz. zegarowych)

Mapkę z dojazdem do basenu znajdziecie tu

Wszystkie szczegóły odnośnie wymagań kursu znajdziecie tutaj.
Zainteresowanych proszę o rejestrację oraz kontakt apneus@op.pl

FTW: Agato, zadebiutowałaś na Basenowych Mistrzostwach Polski, które odbyły się w Krakowie w 2009r. Co sprawiło, że zaczęłaś trenować tak mało popularny sport, jakim jest freediving ?

AB: Pierwszy start zaliczyłam w Czechach w Pardubicach. To chyba szczęśliwy kraj dla mnie do współzawodnictwa… Zaczęłam jednak nie w basenie, tylko w wodach otwartych – w egipskiej miejscowości Dahab na Synaju. Tam trudno nie zakochać się we freedivingu. We wrześniu 2008r. pojechałam na miesiąc do Dahab ze sprzętem scuba, a wróciłam jako freediverka. Oczywiście ten sprzęt nie leży bezużytecznie w piwnicy – staram się być wierna obu rodzajom nurkowania.

Pierwszy (zupełnie nieświadomy) kontakt z freedivingiem miałam jednak znacznie wcześniej – wyjeżdżając na wakacje z rodzicami nad morze Śródziemne. Tam zwykle z tatą braliśmy sprzęt ABC i płynęliśmy w morze w poszukiwaniu „skarbów” –  muszelek, skorupek po jeżowcach itp. To był bardzo dobry start dla mojego freedivingu, bo nie myśląc o upływającym czasie i głębokości, siedziałam pod wodą i wypatrywałam jakieś ciekawostki. Raz nawet zanurkowałam na 20m. I nie miałam zielonego pojęcia, że to jest freediving! Może zajęłabym się tym wcześniej… Do września 2008 freediving kojarzył mi się wyłącznie z filmem Wielki Błękit i bandą wariatów, którzy przy windzie nurkują na niesamowite głębokości. Nie podobał mi się ten wizerunek – za dużo sprzętu i za mało free…

FTW: W porównaniu z tamtymi czasami – co zmieniło się w twoim podejściu do freedivingu?

AB: Hmmm, chyba cały czas coś się zmienia. Freediving wymaga bardzo dynamicznego rozwoju osobistego, ciągłej analizy swoich wystąpień, tego jak się czujesz, co myślisz, jak reaguje twoje ciało… Cały czas siebie poznajesz i bardziej lub mniej zmieniasz siebie i swoje podejście do tematu. Także spotkania z freediverami z całego świata uczą cię nowych rzeczy, nowych sposobów radzenia sobie pod wodą. Więc potem testujesz na sobie…

Najsilniejsza zmiana od pierwszych zawodów dotyczy mojego podejścia do statyki. W Pardubicach nie chciałam w ogóle startować w tej konkurencji, bo nigdy tego nawet nie próbowałam i wydawało mi się to po prostu głupie… Ale znajomi mi wytłumaczyli, że muszę . I potem nagle było 5 minut… Mimo tego statyka była dla mnie męczarnią i złem koniecznym związanym z zawodami. W Krakowie prawie się po niej rozpłakałam, tak bardzo psychicznie mnie wymęczyła… Teraz wreszcie jest inaczej. Myślę, że pomógł mi kurs u Pelizzariego. Freediving ma przede wszystkim sprawiać radość i być przyjemny. Jasne, że jak startujesz w zawodach, to na jakimś tam etapie trzeba się zmusić i trochę pocierpieć. Ale chodzi o samo podejście i nastawienie do próby. Więc teraz statyka jest moim ulubionym zajęciem – relaksuje mnie i pozwala się wyciszyć. A na koniec, jeżeli mam siłę i ochotę, mogę trochę powalczyć .

FTW: W jaki sposób przygotowywałaś się do tegorocznych zawodów w Czechach, w których zajęłaś pierwsze miejsce ? Czy bardziej kładłaś nacisk na treningi  dynamiczne czy statyczne ?

AB: Hmmm, tu powinno pozostać puste miejsce . 5 dni przed zawodami wróciłam z Egiptu, zaś decyzja, że jadę zapadła kilka dni przed moim powrotem. To był spontan,  właściwie to pojechałam zrobić 6 minut w statyce. Jakoś to nie wyszło, za to wyszło co innego. Co do treningu – w poniedziałek byłam na basenie sprawdzić, jak późno mam pierwsze skurcze oraz po ilu warm-up’ach i w jakim stanie będę po tylu rozgrzewkach zakończonych długą statyką. Potem przepłynęłam dwa razy po 100m w mono, żeby mieć pewność, że nie zrobię obciachu na zawodach i chociaż tyle przepłynę. We wtorek sprawdziłam, jak to jest odbić się bez płetw po 50m ;).

FTW: Od 2005r rekord Małgorzaty Matkowskiej (149m) w konkurencji dynamiki kobiet nie został pokonany. Udało się to dopiero Tobie. Możesz opisać  przebieg swojej dynamiki? Co czułaś,  jak Ci się płynęło ?

AB: Płynęło mi się super. Przed samym startem miałam tysiąc dylematów, w jaki sposób płynąć, bo wcześniej pływałam dość szybko, bez fazy glide. Tym razem było bardzo powoli. Aż do końca – dwa ruchy mono i faza lotu. Cały dystans zajął mi prawie 2 min 30s – poprzednio w Belgradzie 137m przepłynęłam w 1min 37s… Pierwsze skurcze miałam teraz przed 50m, ale aż do końca nie były jakoś bardzo uciążliwe. Ostatnie 50m minęło dziwnie szybko – byłam pewna, że jestem pośrodku basenu, po czym nagle wpadłam na ścianę. Nie nastawiałam się na nic i się udało. Może to jest mój sposób?

FTW: Od jak dawna pływasz w monopłetwie ? Czy zaczynałaś tak jak większość, od klasycznych płetw ?

AB: Mono mam od czerwca zeszłego roku. Zaczynałam od płetw. Ale pływałam z ruchem do monopłetwy – jest dużo wydajniejszy.

FTW: Kto jest twoim freedivingowym idolem wśród kobiet ?

AB: Kiedyś moją idolką, ale nurkowania w sprzęcie, była Ela Matuszewska. Teraz nie mam idoli. Spotykam wiele osób, które cenię i podziwiam za oddanie i poświęcenie nurkowaniu, osiągających ekstremalne wyniki. Ale to jest fascynacja sportem i zaangażowaniem, a nie wielbienie osoby. Teraz w trakcie pobytu w Egipcie poznałam Natalię Molchanovą. I okazała się bardzo fajną babką!

FTW: Która z konkurencji freedivingu jest twoją ulubioną ? Czy lepiej czujesz się w konkurencjach głębokościowych czy basenowych ?

AB: Zdecydowanie głębokościowe! Wody otwarte – to jest freediving. W basenie uprawiamy apnea swimming, choć jest on później kluczowy w bezpiecznym i „na luzie” zaliczaniu głębokości.

W naszym kraju mamy bardzo mało kobiet trenujących freediving. W jaki sposób zachęciłabyś panie do uprawiania freedivingu ?

Mam nadzieję, że po „babskim” Zlocie, który organizujemy z Olą za 2 tygodnie, będzie nas więcej!

Agato dziękuję bardzo za wywiad . Mam nadzieję że usłyszymy o Tobie jeszcze nie raz. Pozdrawiam w imieniu Freediving Team Warszawa, Hubert Choma.

Wszystkie szczegóły lokalizacja bazy, ceny noclegów oraz wymagania odnośnie kursu znajdują się w zakładce KURSY

ZAPISZ SIĘ !!!

FORMULARZ ZGŁOSZENIOWY

Kontakt
apneus@op.pl

1 Polish Pool Freediving Championship from apneus on Vimeo.